روایتی پرمفهوم از زندگی شخصی و حرفه‌ای فیلم‌ساز بزرگ سوئدی، اینگمار برگمان (۱۹۱۸-۲۰۰۷) که به بررسی میراث سینمایی او می‌پردازد و شامل مصاحبه‌هایی با نزدیک‌ترین همکارانش و نسل جدیدی از فیلم‌سازان است.

فیلم داستان شخصیتی ضد قهرمان را که از جامعه گریزان بوده و در لبه اخلاقیات زندگی می کند را دنبال می کند...

نه مستند و فیلم داستانی کوتاه و تخیلی، بازتاب‌دهنده فضای اواخر دهه ۱۹۷۰ آلمان هستند؛ به ویژه دوره دو ماهه در سال ۱۹۷۷ که یک بازرگان توسط فراکسیون ارتش سرخ (RAF) ربوده شد. این آدم‌ربایی برای آزادی رهبران اصلی این گروه، معروف به بادر ماینهوف، طراحی شده بود.

یک کنتس در منطقه بالتیک سال ۱۹۱۹، عاشق دوست برادرش می‌شود که یک افسر پروسی است.

در تلاش برای فرار از فقر قرن نوزدهم، هشت کشاورز و کارگر روزمزد به محموله حمل پول یک شاهزاده در منطقه هسین هینترلند حمله می‌کنند.

جف، کارگردان سینما، و بازیگر نقش اولش برای رفتن به سر صحنه فیلم‌برداری عجله‌ای ندارند. در غیاب آن‌ها، عوامل فیلم راهی برای گذراندن وقت خود در حین انتظار ندارند و به شدت به نوشیدن الکل روی می‌آورند. با این حال، با بالا رفتن میزان مصرف الکل و شکل‌گیری ناامیدی، روحیه گروه به پایین‌ترین حد خود می‌رسد.

ریکی از ویتنام به مونیخ بازمی‌گردد و بلافاصله به عنوان یک آدم‌کش قراردادی استخدام می‌شود.

فرانتس والش، زندانی سابق، پس از آزادی از زندان راه خود را به دنیای زیرزمینی جنایتکاران مونیخ باز می‌کند. توجه او به دو زن به نام‌های جوانا و مارگارت و همچنین به دوستش گونتر جلب می‌شود که پیش از این به برادرش شلیک کرده بود.